τα 80’s και τέλος τα 90’s ήταν τα καλύτερα γιατί ήταν η επιτομή του παλιού κόσμου – ήταν ο παλιός κόσμος των 50’s, 60’s και των 70’s στα καλύτερα του!
η πνευματικότητα (που εμπεριέχει ταπεινοφροσύνη, σεβασμό, σκέψη, πίστη, αγάπη, ευγένεια κτλ) συναντούσε την τεχνολογία (στην μουσική, στις τέχνες, στα media, στην επικοινωνία και στην εκφραση) με έναν ισορροπημένο τρόπο.
μετά τα 90’s νιώθω ότι γίναμε κάπως σαν κακομαθημένα παιδιά που ενώ ξέρουν ότι είναι κυριακή και πρέπει να διαβάσουν, να κάνουν μπάνιο και να κοιμηθούν νωρίς γιατί την επομένη έχουν σχολείο – τα γράφουν ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΤΣΑ ΤΟΥΣ και πάνε στο σχολείο ρέμπελοι… και τσαμπουκαλεύονται και στην δασκάλα και την λένε χαζή.